Ülkemizde ambalaj tasarımının gelişimini, bugünkü seviyesini görmek, anlamak için küçük bir karşılaştırma yapabilirsiniz. Bunu daha iyi anlayabilmek için yurt dışı merkezli markalar ve yabancı markalarla ortak olan yerli kurumların ambalaj tasarımlarını, yerli markaların pazarlama, satış, reklâm, ambalajlarını yakından inceleyin. Türkiye’de faaliyet yürüten uluslararası firmaların dışında, yerel firmalarımızın markalaşma, kurumsallaşma bilinçleri zamanla gelişme gösterse de, gelinen nokta dünya ile kıyaslandığında ne yazık ki yeterli değil.

Bu problemin kaynağında yatan önemli bir sebep var: Üreticilerin kullandıkları ambalajların kendilerini ne kadar yansıttığını anlamak istememeleri.

Türkiye’de gıda üreticilerinin birçoğu ürettikleri gıdalar için kullandıkları ambalajları n tasarımlarıyla kurumsal kimlikleri arasında bir bağ kuramıyor. Birçok gıda üreticisinin konumlandırma, kurumsal kimlik gibi konularda sorunu var. Bunun asıl sebebi, firmaların kendilerini geliştirme konusunda isteksiz ve ilgisiz olmaları. Çoğunlukla markalaşma sürecine harcanacak paraların gereksiz olacağı düşüncesi, dağıtım kanallarına güven, “zaten ben tanınıyorum, satış yaptığım kitle belli” düşüncesi, kuruluşların önemli ataklar yapmasının önüne geçiyor.

Ülkemizin ekonomik kriz dönemlerinde şirketler, ilk olarak reklâm bütçelerini kısarlar. Oysa kriz döneminde reklâm yapan bir kuruluşun ayakta kaldığı, hatta müşteri kitlesini daha da artırabildiği bilinen bir gerçek.